Yazıma, Polonya'da bulunan ve büyük bir olasılıkla hemen hemen hepimizin bildiği Nazi Almanyası tarafından kurulmuş olan Auschwitz-Birkenau toplama kampı hakkında biraz bilgi vererek başlamak istiyorum. Bu kamp, en başta Yahudilerin, bunun yanı sıra eşcinsellerin, komünistlerin ve sosyalistlerin toplanıp, ölümüne işkence edilip, zor şartlar altında çalıştırıldığı bir toplama kampı idi.

İnsanlık tarihinin en büyük utancı olarak kalmayıp, faşizmin de kendisiydi.

Hitler zamanında Auschwitz çok sistematik bir şekilde yürütülmekteydi. Avrupa'nın farklı kesimlerinden toplanan çaresiz insanlar orada gruplara ayrılıp, kadınlı ve erkekli olmak üzere çeşitli işlerde çalıştırılıp, işkenceye maruz kalıyorlardı. Bu insanlar toplama kampına gelmeden önce sadece çalışmaya geldiklerini sandıkları için yanlarında valizleri, erzakları, yiyecek ve içecekleri vardı. Onları bekleyen felaketi henüz bilmiyorlardı... Toplama kampına gönderilmeden önce, vagonların başında duran Alman doktor ve subaylar Yahudileri sorgulayıp, yaşı veya bir hastalığı olup olmadığını kontrol ederlerdi. On dört yaşından küçük olanlar ve çalışamayacak durumda görünen yaşlı erkek ve kadın Yahudiler başka tarafta toplanırken, kadın ve erkeklerin çalışabilecek olanları ise ayrı bir bölmede gruplara ayrılıyorlardı. Çok sayıda Yahudi korkunç deneylerde kullanılmaya zorlanmış ve mahkûmların büyük bir miktarı klasik gaz odalarına kapatılıp, nefessiz bırakılıp, çaresiz bir şekilde zehirli havadan ölmüşlerdir.

Yahudi Soykırımı faşizmin, ırkçılığın ve radikal milliyetçiliğin her türlüsünün kötü ve felaket sonuçlar getirebileceğinin en büyük kanıtıdır. Hitler'in sorunu buydu: Radikal milliyetçilik. Nefretle süslenmiş olan bu radikal milliyetçilik dönüşü olmayan bir ırkçılık doğurdu. Radikal milliyetçilik, milliyetçilik kavramı üzerinden her türlü şiddet eyleminde bulunma, kendi istedikleri olmayınca şiddete başvuran, insan doğasını ve haklarını hiçe sayan bir ideoloji biçimidir. Yirmi birinci yüzyıl da biz buna faşizm diyoruz. Böylece, Hitler o dönemlerde Almanya'ya gelen göçmenlerden ve yabancılardan nefret edip "ekonomimizi ve insanlarımızı sömürüyorlar" bahanesi ile yola çıkıp, "saf Almanlar" dışında herkesten nefret etti. Gerçi kendi halkını da çok sevdiği söylenemezdi tabii... Ama bunu da göz ardı etmemek gerekir ki, Almanya Hitler yönetimi sırasında otomotiv devi olup, teknoloji, ekonomi ve altyapı açısından diğer ülkelere göre üstünlük sağlamıştı.

Hitler'in bir düşünce ve ideoloji biçimi nasyonal sosyalizm, bir diğer namı ile de nazizmdir. Nasyonal sosyalizm, radikal antisemitizm ile birlikte etnik milliyetçiliğe dayanan antikapitalist, antikomünist ve antisosyalist bir ideoloji teşkil ediyordu. Hitler başa gelmeden önce partinin ismi Alman İşçi Partisi iken, daha sonra Hitler bunu Alman Nasyonal Sosyalist İşçi Partisi olarak değiştirmişti. Partinin esas amacı ise komünist olmayan radikal millî sosyalizmle idare edilecek yeni bir Almanya kurmaktan ibaretti.

Hitler'in en büyük silahı yaptığı ırkçı siyasete dini alet etmesi ve kendi halkına karşı yaptığı konuşmalarında ki akıcılığı ve telaffuz biçimi ile birçok Alman vatandaşını derinden etkilemesiydi. Bunun en belirgin örneğini, Hitler'in biyografisi olan Şeytan'ın Yükselişi filminden detaylı olarak izleyebiliriz. Bu faşist öyle bir faşistti ki, kendi halkına tepeden bakmayı seven ve her olası bir durumda şiddeti çözüm sanan bir faşist olarak kalmayıp, halka nasıl hitap edeceğini iyi bilen ve sistemi nasıl kontrol etmesi gerektiğini bilen bir radikal milliyetçi idi.

Yazımı daha fazla uzatmak istemiyorum. Siz okuyuculara önermek istediğim birkaç Yahudi soykırımı filmi var: Piyanist, Çizgili Pijamalı Çocuk, Schindler'in Listesi ve Hayat Güzeldir. İzleyin, hiçbir şey kaybetmezsiniz! Tam aksine tam da bu dönemlerde en çok ihmal etmememiz gereken unsuru, yani empati duygumuzu geliştirmekle kalmayıp, ırkçılığın ve faşizmin hiçbir olumlu getirisi olmadığını daha iyi kavramış oluruz. Ama maalesef Hitler bunu kavrayamamıştı... Ve bu kin yaklaşık olarak 6 milyon Yahudi'nin canına mal oldu.

Kapak görseli için tıklayınız.